
யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்
சுமார் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, ஒரு தமிழ்ப் புலவன் உலக மக்கள் அனைவரையும் தன் உறவினர்களாகவும், எல்லா ஊர்களையும் தன் சொந்த ஊராகவும் அறிவித்தான். அதுதான் கணியன் பூங்குன்றனார் இயற்றிய யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் என்ற வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க புறநானூற்றுப் பாடல்.
இன்று ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் கூட எதிரொலிக்கும் இந்த முழக்கம், தமிழரின் பண்பாட்டையும், உலகளாவிய பார்வையையும் பறைசாற்றுகிறது. இந்தச் செய்யுள் நமக்குக் கற்பிக்கும் வாழ்வியல் உண்மைகளை இங்கே காண்போம்.
உலகளாவிய சகோதரத்துவம்
"யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்" என்ற முதல் வரியே இந்தப் பாடலின் ஆன்மா. 'கேளிர்' என்றால் 'உறவினர்' என்று பொருள். எல்லைகளையும், மொழிகளையும் கடந்து மனித நேயத்தைப் போற்றுவதே இதன் நோக்கம். வேற்றுமைகளை மறந்து, சக மனிதனைத் தன்னுயிராகக் கருதும் உன்னத மனநிலையை இது வலியுறுத்துகிறது.
வாழ்வின் நியதி
வாழ்க்கை என்பது ஆற்று நீரின் போக்கில் செல்லும் ஒரு படகு போன்றது என்கிறார் புலவர்.
பெரியோரை வியத்தலும் இலமே, சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே
பெரியவர்களைப் பார்த்து அளவுக்கு அதிகமாக வியப்பதும் இல்லை, சிறியவர்களைத் தாழ்வாக எண்ணி இகழ்வதும் இல்லை. வாழ்வின் இன்ப துன்பங்கள் இயற்கை நியதிப்படி நடப்பவை என்பதைப் புரிந்துகொண்டால், யாருடனும் பகை கொள்ள வேண்டிய அவசியம் இருக்காது.
சமநிலை மனம்
வாழ்க்கையில் எது நடந்தாலும் அதைத் தீது என்றும் நன்று என்றும் பிரித்துப் பார்க்காமல், சமமான மனநிலையுடன் எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்ற தத்துவத்தை இப்பாடல் போதிக்கிறது. நன்மை தீமைகளுக்குப் பிறர் காரணமல்ல, நம்முடைய செயல்களே காரணம் என்பதை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.
இன்றைய நவீன உலகில் நாடுகள் பிரிந்திருக்கலாம், ஆனால் மனித உணர்வுகள் ஒன்றே. பூகோள ரீதியாக நாம் பிளவுபட்டிருந்தாலும், கணியன் பூங்குன்றனார் காட்டிய அந்தப் பரந்த மனப்பான்மை இன்றைய காலத்திற்கு மிகவும் அவசியமானது.
யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் என்பது வெறும் வாசகம் அல்ல; அது ஒரு வாழ்வியல் அறம்.
